15. nóvember 2009 | Sigþór B. Eiríksson

Hetjur fyrri tíma : ALAN DEVONSHIRE

Alan Devonshire fór frá því að stjórna lyftara í Hoover verksmiðjunum í Essex, sem framleiddu m.a. ryksugur í það að verða einn besti miðvallarleikmaður Englands og tvímælalaust ein bestu kaup sem West Ham frá upphafi. 

 Það voru þeir Eddie Baily og Charlie Faulkner sem fylgdust með Devonshire þegar hann lék með utandeildarliðinu Southall, en þeir voru á mála hjá West Ham um að fylgjast með efnilegum leikmönnum hjá öðrum liðum. West Ham sló til og keypti Devonshire frá Southall í september 1976 fyrir aðeins 5.000 sterlinspund.

Deveonshire hóf knattspyrnuferil sinn hjá Crystal Palace, en faðir hans, Les Devonshire lék með liðunu um tíma, sem vinstri útherji. En forráðamenn Crystal Palace létu Alan Devonshire fara eftir aðeins eitt ár með unglingaliði félagsins þar sem þeim fannst hann vera of væskilslegur til þess að geta orðið góður knattspyrnumaður. Hann gerði því hlé á knattspyrnuiðkun sinni í tvör ár, en fór þá aftur til Crystal Palace, en allt fór á sömu leið. Þávernadi stjóri Palace og fyrrverandli leikmaður West Ham, Malcolm Allison, sem var við stjórvölinn hjá Palace lét hann fara eftir tvö ár hjá félaginu. Þá fór Devonshire til Southall og þá fór hann að blómsta. Félög eins og Reading, Wimbledon og Southampton reyndu að fá Devonshire til sín, en hann vildi ekki fara og það reyndist West Ham svo sannarlega vel, þvi hann var tilbúinn að slá til þegar West Ham sýndi áhuga.

 

Það segir margt um lítillæti Alan Devonshire að þegar hann var orðinn fastamaður í liði West Ham ferðaðist hann alltaf með neðanjarðarlestinni til æfinga og í leiki á Upton Park

Firsti leikur Devonshire með West Ham var í 0:2 tapi á Upton Park gegn QPR í ensku deildarbikarkeppninni. En fyrsti leikurinn í deildarkeppninni kom viku síðar í 0:3 tapi gegn WBA á The Hawthorns. En Devonshire sýndi strax góða takta og lék 28 leiki með liðinu á sínu fyrsta keppnistímabili. West Ham slapp naumlega við fall þetta keppnistímabil. En á næsta keppnistímabili fór West Ham niður í 2.deild eins og þá var. Á næstu þremur árum náði ferill Alan Devonshire hæstu hæðum. Þá varð hann ásamt Trevor Brooking lykilmaður á miðjunni hjá West Ham. Þeir urði lykilmenn í því að koma West Ham aftur upp í 1.deild, sem þá var árið 1981, með met stigafjölda. Árið áður átti Devonshire hvern stótleikinn með West Ham á leið þeirra til sigurs í ensku bikarkeppni í 1:0 sigri gegn Arsenal á Wmbley. Einnig er öllum stuðningsmönnum West Ham minnistæður undanúrslitaleikurinn gegn Everton á Elland Road í Leeds. Þar skoraði Devonshire annað markið og lagði hitt upp fyrir Frank Lampard eldri í 2:1 sigri..

 

Í maí 1980 valdi Ron Greenwood, Devonshire í enska landsliðið og lék hann sinn fyrsta landsleik gegn Norður Írum  þann 20 maí á Wembley. Í þriðja sinn á stuttum tíma var Devonshire aftur mættur á Wembley í úrslitaleik deildarbikarsins með West Ham gegn Liverpool, sem lauk með 1:1 jafntefli í eftirminnilegum leik. Á hátindi ferils síns kom áfallið. Í bikarleik gegn Wigan Athletic þann 7 janúar 1984 meiddist Devonshire mjög ílla og sleit liðbönd í hægra hné. Hann var því frá keppni í 19 mánuði vegna þessara meiðsla. Í gegnum þessi meiðsli sást úr hverju Devonshire var gerður. Hann missti ladrei vonina og kom aftur til leiks 1986 og átti stókostlegt tímabil þegar West Ham hafnaði í þriðja sæti í 1.deild, sem er besti árangur sem félagið hefur nokkru sinni náð. Hann lagði upp fjölda marka fyrir þá Tony Cottee og Frank MacAvennie á þessu tímabili en þá voru þeir ett besta framherjaparið í enska bolatanum. En óheppninn elti Devonshire. Það voru aðeins 15 mínútur liðnar af fyrsta leik West Ham á keppistímabilinu 1987 þegar hann sleit hásin. Hann missti því af öllu því keppnistímabili. Á næsta keppnistímabili féll West Ham niður í 2.deild og lék Devonshire aðeins 20 leiki það tímabil. Síðan tók Lou Macari við stjórninni hjá West Ham. Eftir það var Devonshire aðeins tvisvar í byrjunarliðinu og kom 12 sinnum við sögu sem varamaður. Sinn síðasta leik með West Ham lék hann í undanúrslitum deildarbikarsins gegn Oldham í leik sem tapaðist 0:6 á plastinu á Boothferry Park. Þrátt fyrir að West Ham sigraði 3:0 á Upton Park í sinni leiknum þá dugði það ekki til að komast i úrslitaleikinn á Wembley. Þannig að þrátt fyrir glæstan feril þá er lokaleikur Devonshire sjálfasgt ekki minnistæður fyrir hann.

 

15. apríl 2009 | Sigþór B. Eiríksson

Hetjur fyrri tíma: JIMMY NEIGHBOUR

Jimmy Neighbour, sem lék með West Ham á árunum 1979 til 1982 lést siðastliðinn laugardag 11 apríl úr hjartaáfalli aðeins 58 ára gamall. Neighbour var að jafna sig á sjúkrahúsi eftir mjaðmaðgerð þegar þetta gerðist.

Jimmy Neighbour fæddist í Chingford í Essex 15 nóvember 1950. Hann lék 79 leiki fyrir West Ham í deildarkeppnum og skoraði 5 mörk. Hann lék 23 bikarleiki og skoraði 1 mark. Hann byrjaði leikferilinn hjá Tottenham og lék fyrir þá 190 leiki og skoraði 15 mörk. Hann var síðan seldur til Norwich City og lék þar 106 leiki og skoraði 5 mörk.
Jimmy Neighbour var mjög vinnusamur leikmaður og leikinn útherji og fékk sjaldan það lof sem hann átti skilið. En hápunktur ferils hans með West Ham var þegar hann skoraði síðara markið í 2:0 sigri gegn Coventry City í síðari undanúrslitaleiknum í deildarbikarnum og tryggði West Ham úrslitaleik gegn Liverpool , eftir að hafa tapað fyrri leiknum í Coventry 2:3.
Jimmy Neighbour lék sinn fyrsta leik með West Ham í september 1979 gegn Sunderland. Eftir að hann fór frá West Ham á frjálsri sölu 1982, gekk hann til liðs við Bournemouth og var þar í eitt ár. Að þeim tíma liðnum kom hann aftur til West Ham og starfaði sem unglingaþjálfari í þrjú ár. Eftir það gekk hann til liðs við Doncaster Rovers sem yfirþjálfari. Eftir þrjú ár þar gerðist hann framkvæmdarstjóri hjá utandeildarliðinu St. Albans. En árið 1998 lokaði hann hringnum ef svo má segja þegar hann réði sig til Tottenham sem þjálfara og starfaði þar með annarri fyrrum hetju frá Upton Park, Pat Holland.

Í nýlegu viðtali sagði Jimmy Neighbour að þrátt fyrir að hann hafi ætíð haldið með Tottenham þá bæri hann alltaf sterkar taugar til West Ham eftir ár sín hjá félaginu

8. mars 2009 | Sigþór B. Eiríksson

Hetjur fyrri tíma : BRYAN POP ROBSON

Bryan "Pop" Robson skoraði alls 104 mörk í 254 deildar og bikarleikjum fyrir West Ham á árunum 1971 til 1974 og 1976 til 1979, en þá var hann keyptur til félagsins öðru sinni. "Pop" Robson er því einn mesti markaskorari í sögu West Ham og er enn í guðatölu hjá þeim stuðnngsmönnum sem upplifðu þá tíma þegar hann var á Upton Park.
Robson fæddist í Sunderland í nóvember 1945 en gekk til liðs við nágrannaliðið Newcastle United og þaðan var hann keyptur til West Ham í febrúar árið 1971 fyrir 120.000 sterlingspund, sem þá var metupphæð hjá West Ham. Hann skoraði sitt fyrsta mark í sínum fyrsta leik aðeins þremur dögum síðar í 2:0 sigri gegn Nottingham Forest á Upton Park.
Hann varð síðan markhæsti leikmaður liðsins á næsta keppnistímabili sem var keppnistímabilið 1972-73 og skoraði 28 mörk. Hann snéri hinsvegar aftur á heimaslóðir í norðaustur Englandi en nú til heimabæjar síns Sunderland árið 1974. En aðeins tveimur árum síðar í október 1976 var þessi mikli markaskorari kominn aftur á Upton Park og greiddi West Ham nú 80.000 sterlingspund fyrir kappann. Hann tók strax upp fyrri iðju og varð markhæstur í 2.deild ári síðar og skoraði þá 24 mörk fyrir West Ham. Þrátt fyrir að á borðinu lá nýr samningur við West Ham, þá var hún römm sú taug sem dró Robson aftur á heimaslóðir og enn á ný til Sunderland sumarið 1979, þar hélt hann áfram að skora og Sunderland fór upp í 1.deild um vorið. En árið eftir yfirgaf hann Sunderland í annað sinn en fór ekki langt. Því næsti viðkomustaður var Carlisle United. Tveimur árum síðar var hann kominn aftur til lundúna. en nú til Chelsea. Eftir eitt keppnistímabil með Chelsea snéri hann enn og aftur til Sunderland, nú sem spilandi þjálfari. Eftir tvö ár á Roker Park var hann ráðinn framkvæmdastjóri hjá Carlisle United. Sú ráðning gekk ekki upp hjá Robson og hann hætti hjá Carlisle og hóf að leika með áhugamannaliðinu Gateshead, sem er í nágrenni Newcastle.

Þann tíma sem hann var stjóri hjá Carlisle þá lék hann nokkra leiki með liðinu og lék sinn síðasta leik ensku deildarkeppninni í leik gegn Shrewsbury Town þá tæplega fertugur að aldri.
Eftir að knattspyrnuferlinum lauk hjá "Pop" Robson gerðist hann þjálfari hjá Manchester United og Leeds United og var yfirunglingaþjálfari hjá Leeds. Þetta voru síðustu afskipti hans af knattspyrnunni en hann fór frá Leeds árið 2004.

29. nóvember 2008 | Sigþór B. Eiríksson

Hetjur fyrri tíma: DAVID CROSS

David Cross gekk til liðs við West Ham 9. desember árið1977 frá WBA fyrir 180.000 sterlingspund sem þá var metfé sem West Ham hafði greitt fyrir leikmann. Cross lék sinn fyrsta leik fyrir West Ham viku síðar gegn af öllum liðum WBA.
West Ham hafði reynt árið áður að kaupa David Cross en það tóks ekki. En þá fór hann frá Coventry City til WBA. En West Ham náði sínum manni ári síðar. Kaupin á David Cross reyndust einhver bestu kaup West Ham í sögu félagsins.

David Cross fæddist í Heywood í Lancashire 8.desember 1950. Hann lék 179 leiki fyrir West Ham og skoraði 77 mörk í þeim. Þá lék hann 44 bikarleiki og skoraði í þeim 20 mörk.

Cross varð strax mjög vinsæll hjá stuðningsmönnum West Ham. Hann virkaði frekar slánalegur en hafði samt góða tækni og vann flest skallaeinvígi sem hann fór í. Hann vann sérlega vel með þeim framherjum sem hann lék með. Fyrst var það Bryan Robson os síðan Paul Goddard. Hann átti stóran þátt í velgengi liðsins sem vann með yfirburðum gömlu 2.deildina og vann sér sæti í efstu deild árið 1981. Cross sýndi miklar framfarir sem knattspyrnumaður undir stjórn John Lyall. Hann átti eftirminnilegan leik í bikarúrslitaleiknum gegn Arsenal árið 1980 þegar West Ham sigraði 1:0. Þá lék einn sem fremsti maður og hélt Arsenal vörninni við efnið allann tíman og barðist af miklum krafti.
David Cross lék áður með Rochdale, Norwich City, Coventry City og WBA áður en hann kom til West Ham.

2. október 2008 | Helena

Bobby Moore

Ef hægt er að tala um einhvern einn leikmann sem West Ham hetjuna þá hlýtur það að vera Bobby Moore. Án efa besti og merkasti leikmaður West Ham frá upphafi og á hátindi ferils síns, sennilega besti varnarmaður í heimi.

Bobby Moore var fæddur 12. apríl 1941 og ólst upp í hjarta East End – Barking. Hann var fyrirliði skólaliðs síns Barking Primary School í knattspyrnu en þótti einnig sýna góða hæfileika sem krikketleikmaður á yngri árum. Hann vakti ekkert sérlega mikla athygli fyrir knattspyrnuhæfileika sína en þótti berjast vel. T.a.m.sagði frægur maður sem vann við að þefa uppihæfileikaríka fótboltamenn um hann: „Hann er liðtækur knattspyrnumaður en verður aldrei í heimsklassa.“ Sá þurfti að éta ofan í sig síðar.

Honum var boðið að æfa hjá West Ham, sem þá var að byggja upp unglingastarfsemi sína. Menn heilluðust ekkert sérstaklega af honum í fyrstu en hann var duglegur, hlustaði á það sem við hann var sagt og lærði. Hann var ekki náttúrutalent á við Maradona eða George Best en hann bætti upp fyrir það með því hversu klár hann var og þegar á unga aldri var hann farinn að lesa leikinn óvenju vel . Hann var valinn í unglingalandsliðið 1957 og hélt áfram að þroskast sem leikmaður í hinni víðfrægu West Ham Akademíu.

Eldra efni

Eldri greinar

Nýrri greinar