
24. nóvember 2009 | Sigþór B. Eiríksson
Af hverju West Ham ? Sighvatur Bjarnason
„Ég byrjaði að halda með West Ham árið 1966. Ástæðan var sú að æskufélagi minn í Eyjum, Sigurjón Pálsson, sem er bróðir Inga Sigurðssonar sem síðar varð lykilmaður í liði ÍBV og enn síðar bæjarstjóri í Eyjum, var ætíð í Liverpool búningi og eitt sinn þegar við vorum að spila fótbolta kom mamma út á tröppur, en þar sem ég þekkti ekkert lið í enska boltanum spurði ég móður mína hvaða liði ég gæti haldið með. Hún brá ser aftur inn í hús og kom aftur að vörmu spori með Moggann og sýndi mér mynd í blaðinu af Bobby Moore þáverandi fyrirliða Englands og West Ham. Ekki var aftur snúið og West Ham hefur verið mitt lið í gegnum súrt og sætt.“ sagði Sighvatur Bjarnason fiskútflytjandi úr Vetmannaeyjum .
Sighvatur var um tíma í aðalstjórn West Ham og verið harður stuðningsmaður alla tíð og kom m.a.West Ham klúbbnum á Íslandi í góð sambönd á Upton Park, sem enn nýtast.
„Ég á margar góðar minningar af leikjum West Ham.“ Sagði Sighvatur. „Ég hef séð marga leiki með West Ham á síðustu 10 árum. Oft með sonum mínum. sem eru harðir stuðningsmenn West Ham og einnig bróður mínum. Það er af mörgu að taka. Úrslitaleikurinn í evrópukeppni bikarhafa gegn Anderlecht árið 1981 í Brussel. Dramatískir leikir í fallbaráttunni 2007 t.d. gegn Arsenal á Emeritaes Stadium og gegn Manchester United á Old Trafford. En báðir leikirnir unnust og okkur tókst að bjarga okkur frá falli ævintýralegan hátt .
Síðast en ekki síst var það úrslitaleikurinn gegn Liverpool á Millenium Stadium árið 2006. En ég var þar ásamt sonum mínum og við vorum farnir að fagna sigrinum þegar Liverpool tókst að jafan á lokamínútinni. Vonbrygðin voru gríðarleg og yngri sonur minn felldi tár. Þetta var sárt tap. En svona er að halda með West Ham. Gegnum súrt og sætt.“
„West Ham er einstakur klúbbur, en framtíðarsýnin er flókin. Ég vona bara að félagið verði keypt sem fyrst af aðilum sem bera hag félagsins og stuðningsmanna þess fyrir brjósti um ókomna tíð. Ég hef trú á Zola og Clarke og trúi því að þeir komi liðinu á rétta braut og nái að þétta vörn liðsins, sem er lykilinn að liðið nái sér á strik í vetur.“ Sagði Sighvatur Bjarnason að lokum.
18. mars 2009 | Sigþór B. Eiríksson
Af hverju West Ham ?
Darren Stonham er næstur í röðinni: Af hverju West Ham ? Darren var einn af stofnfélögunum þegar íslenski West Ham klúbbrinn var stofnaður árið 1997. Darren er fæddur í Harrow, sem er úhverfi í London. (Á myndinni er Darren ásamt föður sínum og Heiðu dóttur sinni)"Í Harrow er Watford aðalliðið og við það er auðvitað ekki hægt að una. Faðir minn sem nú er reyndar komin á eftirlaun, var slökkviliðsmaður og starfaði á slökkviliðsstöð í East Ham, sem er næsti bær við West Ham." sagði Darren. "Allir starfsmenn slökkviliðsstöðvarinnar héldu með West Ham og faðir minn fór með þeim á völlinn og þá var ekki aftur snúið hjá honum. Hann fór að taka mig með á Upton Park og þá var allsstaðar staðið og stemningin mikil. Við vorum alltaf í norðurstúkunni fyrir aftan markið, sem nú heitir Centenary stúkan. Í minningunni var alltaf frekar kalt. En faðir minn hafði alltaf með "extra strong mints" sem hann gaf mér og manni hlýnaði strax. En stemningin á leikjunum var alltaf frábær og minningarnar ógleymanlegar." Sagði Darren.
Darren Stonham er orðinn mikill íslendingur í dag og starfar sem tónlistarkennari og hljófæraleikari. Hann kynntist konu sinni Hólmfríði Þóroddsdóttur þegar hún var í tónlistarnámi í Englandi og fluttist með henni til Íslands að loknu námi. Eiga þau tvö börn. Heiðu og Gústaf. Darren talar íslenskuna óaðfinnalega og auk þess að kenna tónlist leikur hann á fagott með Sinfoníuhljómsveit Íslands. Um þessar mundir er hann einnig í níu manna hljómsveit sem leikur tónlistina í Kardimommubænum sem nú er sýnt í Þjóðleikhúsinu. Darren er mikill útivistamaður og er sérstaklega áhugasamur um hjólreiðar. Hann hefur hjólað mikið hér á Íslandi og einnig erlendis. Í síðustu viku gerði hann sér lítið fyrir og tók þátt í Vasa skíðagöngunni í Svíþjóð og komst léttilega í markið eftir 90 kílómetra göngu.
"Það eru margir eftirminnilegir leikir sem ég hef upplifað á Upton Park. Maður man náttúrulega ekki eftir einstökum leikjum þegar ég var yngri, en það var stuðið á vellinum sem var eftirminnilegast. Í seinni tíð man ég eftir frábærum leik þegar West Ham vann Tottenham 2:1 á Upton Park fyrir svona sjö til átta árum. Þá fór ég og sonur minn Gústaf á bikarúrslitaleikinn í Cardiff gegn Liverpool árið 2006. Við fórum án aðgöngumiða og fengum ekki miða á völlinn og horfðum á leikinn á næsta Pub í hópi brjálaðra stuðningsmanna West Ham og upplifðum stemninguna með því að vera á staðnum." Sagði Darren. "Ég fór síðast á Upton Park 29 desember s.l. og sá West Ham leggja Stoke að velli 2:1. Kannski ekki falleg knattspyrna í þeim leik en sigur og það skipti öllu máli.
"Hvað framtíðina varðar þá er ég mjög ánægður með Gianfranco Zola og allt annað að sjá leik liðsins eftir að hann tók við af Curbishley. Ég held að framtíðin sé björt hjá okkur. Við höfum verið óheppnir með meiðsli og það gæti haft áhrif. En margir ungir og efnilegir leikmenn eru á leiðinni og í bland við reynsluboltanna þá eru við með framtíðarlið" sagði Darren Stonham að lokum.
11. desember 2008 | Sigþór B. Eiríksson
Af hverju West Ham ?
Að þessu sinni er það Ármann Gylfason frá Akureyri, sem er viðmælandi okkar í þættinum "Af hverju West Ham ?" Ármann hefur alla tíð verið harður stuðningsmaður West Ham og fór með klúbbnum í ógleymanlega ferð til London í október 1997. Ármann varð fyrir alvarlegu vinnuslysi á Akureyri fyrir nokkrum árum og hefur átt við heilsuleysi að stríða síðan. En hann gefur ekkert eftir og er alltaf hress og harðari stuðningsmaður West Ham er vandfundinn á Íslandi. Við gefum Ármanni orðið:
Þegar ég var 9 ára gamall strákur árið 1977 hafði ég nýlega kynnst Karli Helgasyni, frænda mínum og einum besta vini allar götur síðan. Það vakti mikinn áhuga og spenning að á heimili hans átti elsti bróðir hans, Magnús Helgason mikið og flott safn af West Ham plakötum og eina 8 mm kvikmynd af leikmönnum og leikjum West Ham.
Sem forvitinn strákur fékk ég áhuga á þessu liði og sú staðreynd að liðið var þekkt fyrir að vera mjög vel spilandi og léttleikandi og leikir þess skemmtilegir, skemmdi auðvitað ekkert fyrir áhuganum. Þetta varð til þess að ég las mér til um úrslit og aðrar fréttir í blöðum þess tíma og hef einfaldlega ekki hætt því síðan !
Þannig að áhugi minn fyrir West Ham tengist þessum frændum mínum á einn eða annan hátt. Í þá daga var hetjan á vellinum hinn eini sanni Trevor Brooking.
Þegar Brooking hvarf af sjónarsviðinu tók hinn eitilharði Julian Dicks við kyndlinum sem hetjan í klúbbnum ! Eldmóður Dicks var aðdáunarverður og þyrfti að vera leikmönnum í dag til eftirbreytni, sem sagt: gerðu þitt fyrir klúbbinn og ekkert væl. En af leikmönnum liðsins í dag er "gullmolinn" James Collins í mestu uppáhaldi. Einnig hef ég miklar mætur á Hayden Mullins. Leikmenn sem gera sitt og gera það án nokkurs "drama".
Margir leikir koma í hugann sem eftirminnilegir, en ætli "pílagrímsferðin" á Upton Park tímabilið 1997-1998 á leik West Ham gegn Bolton þann 18 október verði ekki efst í huganum.
Leikmenn eins og John Hartson, Eyal Berkovich, Rio Ferdinand og Frank Lampard voru þá allir upp á sitt besta og leikurinn vannst 3:0. Sigþór Eiríksson kom með í þessa ferð og náði að koma okkur inn í hring á leikdegi. Fengum við meðal annars að koma leikmannamegin inn á völlinn og hitta nokkra leikmenn en eftir stend ég með ljúfa minningu..... og eiginhandaráritum frá Rio Ferdinand.
En á líðandi stund hefur eigandi okkar ástsæla klúbbs, Björgólfur Guðmundsson, gert ótrúlega mikla og góða hluti fyrir West Ham, m.a. að ná skuldum niður, endurskipuleggja innviði klúbbsins og koma rekstrinum á rétta braut.
Aðkoma Gianfranco Zola gat ekki komið á betri tíma. Þar sem hinn "brosmildi" fyrirrennari hans í starfi Alan Curbishley var gjörsamlega búinn að eyðileggja orðspor okkar sem léttleikandi liðs.
Að halda með fótboltaliði eins og West Ham getur verið á stundum ánægjuríkt og gefandi en einnig erfitt og lýjandi, rétt eins og allt lífið. En vitaskuld man maður bara góðu og björtu stundirnar.
Þar með sendi ég ykkur, með sól í hjarta bestu baráttukveðjur og vona að uppgangur liðsins verði áframhaldandi !
Öllum West Ham aðdáendum og þeim sem þennan pistil lesa, sendi ég hugheilar jóla- og nýárskveðjur, með von um að komandi hátíð og nýtt ár verði okkur öllum gæfuríkt og farsælt.
LIFI WEST HAM !
Ármann Sævar Gylfason
4. desember 2008 | Sigþór B. Eiríksson
Af hverju West Ham ?
Nú er það Gylfi Orrason sem er næstur á dagskrá í þættinum "Af hverju West Ham ?" Gylfa þarf vart að kynna fyrir knattspyrnuáhugamönnum. Hann var einn reyndasti knattspyrnudómari landsins um árabil en hefur nú lagt flautuna á hilluna góðu. Gylfi starfar nú sem skrifstofustjóri hjá Bændasamtökunum. "Frændi minn Hallur Símonarson, heitinn, átti líklega hvað mestan heiður af því að hefja enska boltann til vegs og virðingar hjá ískensku þjóðinni með frábærum skrifum sínum um hann í Tímann á sínum tíma. Hann smitaði þannig eldri bræður mína og ég fylgdi síðan í kjölfarið og man eftir því að hafa sem smápolli setið við útvarpið margan laugardagseftirmiðdaginn við að hlusta á BBC World Service þar sem Paddy Feeney flutti okkur lifandi fréttir af stöðu mála í leikjum dagsins. Svo kom náttúrulega að því að velja sér félag. Elsti bróðir minn hafði valið sér Manchester United, út af flugslysinu eins og svo margir, sem varð að sjálfsögðu til þess að sá í miðið valdi sér Liverpool, aðallega til þess eins að skaprauna þeim elsta. Þegar hér var komið við sögu þ.e. árið 1966, hafði West Ham hinsvegar nýverið (vorið 1965) borið sigur úr býtum í Evrópukeppni félagsliða ( UEFA Cup) með 2:0 sigri á TSV Munchen á Wembley auk þess sem West Ham varð á sama velli "heimsmeistari landsliða" þetta ár, eins og óþarfi ætti að vera að rekja í smáatriðum fyrir West Ham aðdáendum. Grundvallaratriðið var að England vann Þýskaland 4:2 þar sem Geoff Hurst skoraði þrennu og Martin Peters skoraði eitt mark, auk þess sem Bobby Moore, heitinn, tók við styttunni frægu - aðrir leikmenn enskir skiptu minna máli. Það þurfti því ekki frekar vitnana við - West Ham hlaut að vera með besta liðið og varð því fyrir valinu. Það runnu hinsvegar á mig tvær grímur þegar ég loks skoðaði stöðutöfluna, en þá virtist þessi sannfæring mín ekki eiga við fullkomin rök að styðjast, en sannfæringunni varð ekki haggað og hef ég verið trúr og tryggur stuðningsmaður félagsins alla tíð síðan."
29. apríl 2008 | Helena
Hvers vegna West Ham?
13. mars 2008 | Helena
Af hverju West Ham?
Af hverju fórstu að halda með West Ham?
Ástæðan fyrir að ég held með West Ham er örlítið sérstök. Þannig var málum háttað fyrir 34 árum, að núverandi formaður West Ham klúbbsins, Erling Þór Pálsson var á einhverju brölti erlendis, líklega í siglingu með afla eða eitthvað í þá veruna. Hann festi þar kaup á West Ham treyju sem hann færði Brynjólfi bróðir mínum að gjöf. Brynjólfur hafði lítinn áhuga á knattspyrnu og seinna kom í ljós að hann hafði ekki vit á henni heldur þar sem hann er nú yfirlýstur stuðningsmaður Man. Utd. Treyjuna góðu tók ég mér til handargagns, þá 8 ára gamall og hef verið hollur stuðningsmaður æ síðan. Sýnir þetta hvað oft þarf lítið til að maður rambi inn á rétta vegi í lífinu .
21. desember 2007 | Helena
Af hverju West Ham?
Í dag talar Sigþór B. Eiríksson gjaldkeri West Ham klúbbsins um ástæður þess að West Ham varð fyrir valinu sem uppáhaldslið.
“Það var eiginlega tilviljun sem réði því að West Ham varð fyrir valinu hjá mér. Systir mín og mágur bjuggu í London um skeið og ég fór í heimsókn til þeirra í ágúst árið 1967. Sama dag og við komum til London, þá í fyrsta sinn, fór mágur minn með mig og föður minn beint af flugvellinum á Upton Park, því þar var að hefjast leikur West Ham og Sheffield Wednesday í 1.deild, sem þá var efsta deild.
Í liði West Ham voru þrír heimsmeistarar Englendinga frá árinu áður, þeir Bobby Moore, Geoff Hurst og Martin Peters, auk þess sem ungur og efnilegur leikmaður var að leika sinn fyrsta leik með West Ham, Billy Bonds að nafni, en hann hafði verið keyptur frá Charlton þá um sumarið,” sagði Sigþór Eiríksson núverandi gjaldkeri og fyrrum formaður West Ham klúbbsins á Íslandi þegar hann rifjar upp fyrstu kynni sín af West Ham.
14. nóvember 2007 | Sigþór B. Eiríksson
Hvers vegna West Ham ?
Við höldum nú áfram með þáttinn "Hvers vegna West Ham" Að þessu sinni er það Karl Símon Helgason frá Akureyri, sem er varaformaður West Ham klúbbsins á Íslandi, sem segir frá. "Það var elsti bróðir minn Magnús Helgason sem kom mér upphaflega á bragðið. Hann var harður stuðningsmaður West Ham og ég fylgdi honum að sjálfsögðu eins og yngri bróður sæmir." Sagði Karl. "West Ham varð bikarmeistari árið 1975 og af því tilefni keypti Magnús nælur og merki félagsins. Ég var mjög glysgjarn ungur maður og hreyfst af þessum fallegu bláu og vínrauðu merkjum. Þannig að það fór ekki framhjá bróður mínum að hrifning mín var mikil. Nokkrum árum seinna gaf hann mér þessi merki og ég gæti þeirra sem um GULL væri að ræða í dag (geymi þau meira að segja í læstum peningaskáp til öryggi)"
Karl sagði að þegar hann fór að fylgjast betur með West Ham þá nokkrum árum eldri hefði ekki verið hægt annað en hrífast með. Stjörnur á borð við Trevor Brooking, Alan Devonshire, Billy Bonds og Phil Parkes mynduði frábært lið og ekki var aftur snúið og það var West Ham að eilífu.
2. nóvember 2007 | Sigþór B. Eiríksson
Hvers vegna West Ham
Allir þeir sem halda með West Ham muna eftir því hvers vegna þeir tóku ástfóstri við félagið. Eitthvað var það í upphafiog við ætlum að fara af stað með þátt á vefsíðunni þar sem stuðningsmenn svara þessari miklu samviskuspurningu HVERS VEGNA WEST HAM.Fyrsti viðmælandi okkar er Erling Þór Pálsson frá Akranesi núverandi formaður klúbbsins.
30. maí 2009 | Viðtalið
Jöfnunarmark Gerrards gegn West Ham 2006 kosið glæsilegasta mark allra tíma í bikarúrslitum - eða svindlaði Liverpool !
Í tilefni af bikarúrslitaleiknum í dag þegar Chelsea mætir Everton á Wembley var kosning í vikunni meðal lesenda breska dagblaðsins Daily Telegraph um hvaða mark væri glæsilegasta mark allra tíma í bikarúrslitaleik. Í fyrsta sæti varð þrumufleygur Steven Gerrard í uppbótartíma í úrslitaleiknum gegn West Ham á Millenium Stadium í Cardiff 2006 og jafnaði þar með leikinn 3:3. Þar að auki var leikurinn tilnefndur af mörgum sem besti og mest spennandi úrslitaleikur allra tíma.
Þrátt fyrir þessar hástemndu umsagnir. Þá er hægt að fullyrða að flestum ef ekki öllum stuðningsmönnum West Ham svíður enn úrslit leiksins. Allir voru sammála um það að West Ham átti skilið að verða bikarmeistari þetta ár. En það er oft lítið sem heitir sanngirni í knattspyrnunni. Þeir voru einfaldlega mun betri aðilinn í úrslitaleiknum. West Ham komst í 2:0 snemma leiks, en Liverpool náði að jafna 2:2, en Konchesky kom West Ham yfir 3:2 áður en markið kom frá Gerrard á fyrstu mínútu í uppbótartíma. Í framlengingunni átti Liverpool nánast ekkert marktækifæri á meðan West Ham fékk tvö dauðafæri til að tryggja sér sigurinn. Í fyrra skiptið varði Pepe Reyna hreinst ótrúlega skalla frá Nigel Reo Coker og svo skaut Marlon Harewood framhjá fyrir opnu marki á lokamínutunum, reyndar orðinn örþreyttur og skaut með vinstri fæti. Öll vitum við síðan hvernig vítapsyrnukeppnin fór
Í skemmtilegri grein á vefmiðlinum "The Game´s gone crazy" er pistlahöfundur (sem reyndar er West Ham aðdáandi) hreint ekki sammála þessari niðurstöðu. Er reyndar sammála því að markið hefði verið ágætt. En Steve Gerrard hafi látið vaða blindandi af löngu færi og haft heppnina með sér. Knötturinn hefði alveg eins getað lent í hornfánanum. Markið og aðdragandi þess hefði frekar átt að vinna til verðlauna sem óíþróttamannslegasta framkoma allra tíma.
Hann segir " Hvernig átti argentínski bakvörðurinn Leon Scaloni hjá West Ham að vita það að á síðustu mínútu leiksins þegar hann var með knöttinn og sendi hann útaf er einn leikmaður Liverpool lá meiddur á vellinum og sýndi þar með íþróttamannslega framkomu Að síðan að leikmenn Liverpool mundu þakka fyrir það með því að þverbrjóta allar leikreglur um heiðarleika í íþróttum. Leikmaðurinn fékk aðhlynningu.Liverpool tók innkastið. Í stað þess að henda knettinum aftur fyrir endamörk West Ham en innkastið var nálægt hornfánanum. Þá kom fyrirliði Liverpool Jamie Carracker til Jan Arne Riise, sem tók innkastið og sagði honum að henda knettinum beint á Scaloni og pressa hann um leið. Riise henti boltanum nánast í Scaloni og hljóp svo beint í hann og fát kom á Argentínumanninn, sem sparkaði knettinum ómarkvasst frá sér til leikmanns Liverpool, sem náði fyrirgjöf og Gerrard skoraði."
"Að þetta sé fallegasta mark í bikarúrslitaleik allra tíma. Nei takk ! Frekar óheiðalaegasta mark allra tíma.
"Fallegasta mark allra tíma ? Hvað segið þið um frábæran skalla Trevor Brooking sem tryggði okkur 1:0 sigur gegn Arsenal 1980. Í það minnsta var það heiðarlegasti knattspyrnumaður allra tíma sem skoraði markið.














